Eén beer werden er al snel… heel veel meer
Zo’n dertig jaar geleden maakte ik mijn allereerste beertje. Na jarenlang creatief bezig te zijn geweest met kleding – iets dat er bij mij echt met de paplepel is ingegoten – besloot ik via via eens mee te doen aan een cursus beren maken. En eerlijk? Ik was meteen verkocht.

Na een paar gezellige cursusavonden en een groeiende berenfamilie begon ik de technieken, trucs en fijne kneepjes steeds beter in de vingers te krijgen. Al snel rolden er ook thuis regelmatig beertjes van de band. En het bleef niet bij beren – ook andere diertjes volgden.

Hoewel het geen hogere wiskunde is, komt er bij het maken van een mooie teddybeer best wat kijken. Wat handigheid met naald en draad helpt enorm, net als wat ervaring met knutselen of handvaardigheid. En vooral: een beetje doorzettingsvermogen. Want niet alles lukt in één keer – en sommige patronen vragen nét wat meer geduld (en koffie 😉) dan andere.

Wat het ook zo leuk maakt? Geen beer wordt ooit precies hetzelfde. Zelfs als je hetzelfde patroon gebruikt, blijft het handwerk. Oogjes, neusje, mondje – het zit altijd nét even anders. Kleuren en materialen verschillen, en zelfs het patroon zelf kan met de tijd een eigen leven gaan leiden.

Veel van mijn favoriete patronen, stoffen en accessoires komen van Berenatelier Tierlantijntje – een naam die bij menig berenliefhebber meteen een glimlach oproept. Natuurlijk zijn er veel meer leveranciers van leuke pakketje sen toebehoren. Je ontdekt ze vanzelf via het internet of tijden een bezoek aan een beren- en/of poppenbeurs.

Kortom: wat ooit begon als een creatieve uitspatting, groeide uit tot een warme passie. En die passie geef ik nu graag door.